บทที่ 109 บทลงโทษคนทรยศ

“ถึงว่า ทำไมกลิ่นตัวคุ้น ๆ” 

เธอเอะใจอยู่เหมือนกัน แต่เพราะการกระทำที่จู่โจมมาอย่างคนร้าย ทำให้เธอต้องคิดว่าเป็นคนร้ายไว้ก่อน เมื่อไม่ใช่ เขาก็ควรจะปล่อยเธอเสียที แต่นี่ เขายังกอดรัดเธอไว้แน่นเหมือนเดิม 

“ปล่อยได้แล้วค่ะ!”

เธอทำเสียงดุ แต่เขาไม่สนใจ เอาแต่มองไปยังแนวทางเดินด้านนอก อย่างจับจ้อง นิ...