บทที่ 121 คืนล็อกเก็ตของฉันมา!

“เมริสา!!!” แล้วเจ้าหล่อนก็สวมกอดเธอจนแนบแน่น “คิดถึงจังเลย คิดถึงมาก ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกแล้ว”

“เอ่อ....ฉันก็คิดถึงคุณเรเชลค่ะ”

เรเชลปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระ แล้วมองอย่างทึ่ง “เธอสวยมากเลยเมริสา ตอนเด็กอีกแบบ แต่พอโตขึ้น  สวยขึ้นผิดหูผิดตาเลย”

“คุณต่างหากที่สวย อย่ามาชมให้ฉันดีใจหน่อยเลย”

“ไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ