บทที่ 147 ฉันไม่ได้คิดถึงเธอ

“ครับ” เดฟยอม...ยอมให้เขาอีกครั้ง  “พวกผมคงเข้าใจผิดไปเองจริง ๆ”

“แต่ถ้าเจ้านายไม่ได้คิดอะไรกับแม่บ้านเมย์ งั้นเราไปที่ร้านอาหารไทยกันมั้ยครับ”

“ไม่! ฉันไม่มีธุระที่นั่น ทำไมฉันต้องไป!”

“ไปทักทายเธอไงครับ เพราะเหมือนว่าผมจะเห็นแวบ ๆ” โรเบอร์โต้ลองโกหกในสิ่งที่เจ้านายอยากได้ยินดู เขาเชื่ออย่างนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ