บทที่ 148 คุณคือคนที่ผมควรรัก

“เมย์!”

ฟรานเชสโก้เรียกเธอมาจากด้านหลัง ก่อนจะวิ่งมาถึงตัวเธอ ขณะเธอเดินมาตามถนนเส้นสายลาดลงจากเขา 

“อ้าว! ฟราน มีอะไรคะ?”

“อ๋อ...ไม่มีอะไรหรอก จะเดินไปส่งที่บ้านน่ะ”

“ไปส่งที่บ้าน?”

เธอรู้แล้วว่าทำไมวันนี้เขาถึงปิดร้านเร็วกว่าปกติ

“แต่ฉันไม่ได้จะกลับบ้าน ว่าจะแวะไปซื้อของที่ตลาดก่อนน่ะ”

“โอ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ