บทที่ 162 เพราะผมรักคุณมากไง

“ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว”

หญิงสาวเดินนำไปที่โต๊ะเล็ก ๆสี่ที่นั่ง ซึ่งตั้งติดกับบานหน้าต่างขนาดใหญ่ เปิดรับลมทะเลและทัศนาทิวทัศน์ท้องทะเลสีฟ้าครามได้เต็มตา

“บ้านของคุณน่ารักดี แต่ผมอยากให้คุณย้ายไปอยู่กับผม”

“ฉันจะอยู่ที่นี่ไปก่อน อย่างน้อยก็จนกว่าจะ...”

เขานั่งลงตรงข้ามเธอ ตั้งใจฟังเธอแบบลุ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ