บทที่ 88 ฉันออกไปได้แล้วใช่มั้ย

“ความจริง ที่นี่มีชีวิตชีวามานานแล้ว แต่คุณไม่ชอบจะมองเอง” มาร์กาเรตพูดพลางพยายามมองหาสิ่งผิดปกติบนเตียง แต่ก็ไม่พบอะไร “คุณหนูโตขึ้นมาก ร่างกายบึกบึน สมเป็นชายชาตรี ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ฉันกับพวกสาว ๆจะได้เลี้ยงลูก ๆของคุณหนูซะที”

“ขอโทษนะมาร์กาเรต ผมยังไม่เจอแม่ของลูกเลย แต่ถ้าเจอเมื่อไหร่ จะปั๊มไค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ