บทที่ 117 ฉางอัน 117

ในบ้านไม้หลังเก่า เด็กทารกแผดเสียงร้องไห้ดังลั่นจนคนหนุ่มสามคน หญิงสาวอีกหนึ่งคนมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร ฉางอู๋ซวงตัวน้อยเกิดอาการงอแงมาพักใหญ่ ดึกดื่นค่อนคืนไม่ยอมนอน พลอยทำให้พวกเขาไม่ได้นอนไปด้วย

“ทำไมนางร้องไห้ไม่หยุด” เหล่ยตงกอดอกพิงเสาเตียงทอดสายตามองเด็กน้อยที่นอนสะอื้นไห้อยู่บนเตียง...