บทที่ 121 ฉางอัน 121

ยามดึกสงัดเทียนแท่งน้อยที่ถูกจุดปล่อยแสงสีนวลกระจายไปทั่วห้อง ส่องให้เห็นเงาของโต๊ะเตียงเก่าคร่ำคร่า เหล่ยตงยืนอยู่กลางห้อง ถึงอากาศจะเย็นจัดแต่เขายังคงสวมเพียงชุดตัวในเนื้อบางสีขาว ร่างสูงเดินมือไพล่หลังไปมา หยุดยืนนิ่งเหม่อลอยบ้างแล้วเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนที่เต็มไปด้วยพืชพันธุ์ที่บางส่วน...