บทที่ 132 ฉางอัน 132

ว่านมี่อิงชะงักเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า น้ำตาที่คิดว่าแห้งเหือดไปแล้วไหลออกมาเป็นสาย “ฮึกฮื่อ จริง เป็นเรื่องจริง ฮึก”

พร้อมกันนั้นก็เดินนำเพื่อนไปที่เตียงเตาซึ่งมีเจ้าหนูน้อยนอนหลับอยู่บนนั้น “เขายังอ่อนแอมาก ข้ากังวลว่าเขาจะไม่แข็งแรงพอที่จะต่อสู้กับโลกใบนี้”

สหายคนสนิทของนางเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะพู...