บทที่ 159 ฉางอัน 159

เพี๊ยะ !

“นางลูกไม่รักดี ข้านึกว่าเจ้าจะสำนึกได้ กลับตัวกลับใจเป็นกุลสตรีผู้เพรียบพร้อม” ว่านมี่อิงฟาดฝ่ามือลงไปที่แก้มเนียนของบุตรสาวเต็มแรงจนปรากฏรอยแดงห้านิ้ว

“กรี๊ด ท่านแม่ ท่านทำเยี่ยงนี้กับข้าไม่ได้”

“นางลูกใฝ่ต่ำ คิดหรือว่าเจ้าจะได้แต่งออกไปกับไอ้บัณฑิตทางเหนือนั่น” นางโกรธจนสองตาแดงก่ำ กำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ