บทที่ 18 ฉางอัน 18

ฉางอันยืนมองฉากตรงหน้าด้วยแววตาลำบากใจ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาด้วย ทั้งที่รู้เรื่องแผนการทั้งหมดแต่กลับร่วมด้วยช่วยกันดันเรือจนออกทะเลอย่างลับ ๆ ไม่ได้นึกถึงอีกคนเลยว่าต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง ความผิดนี้ไม่รู้ต้องชดเชยอย่างไรจึงจะเหมาะสม

“ข้าขอโทษ ท่านจะโกรธจะเกลียดยังไงก็ได้ แต่ข้ากลับไปที่ตระกูลฉางไ...