บทที่ 22 ฉางอัน 22

“ดี ดียิ่ง ในเมื่อปีกกล้าขาแข็งในบ้านของข้า งั้นก็จงพากันออกไปซะ รีบไสหัวไปได้ยิ่งดี”

“ท่านพี่” อี้ฮูหยินครางเสียงแผ่วราวกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“ท่านพ่อ” เหล่ยตง

“ห๊ะ…” ฉางอัน

ต่างคนต่างการแสดงออก แต่ล้วนสื่อถึงความตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

หลี่หนิงเจียวแอบยิ้มใต้ผ้าเช็ดหน้า ถึงขั้นนี้แล้วมี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ