บทที่ 29 ฉางอัน 29

“ไปเถอะ ข้าจะไปรอท่านพี่ที่ประตูจวน” ว่าจบก็ยื่นมือออกมาให้ป้าเจียงช่วยประคอง

เช้าตรู่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากมืดสนิทดั่งน้ำหมึกเป็นสว่างแจ่มใส ฉางเจี้ยนหลี่และว่านฮูหยินนั่งอยู่ในรถม้าที่ถูกตกแต่งอย่างประณีต ยามเช้าของวันเต็มไปด้วยความสดชื่นและความเงียบสงบห่อหุ้มภูเขาเบื้องหน้า ในขณะที่รถม้าค่อย ๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ