บทที่ 48 ฉางอัน 48

แสงแรกของวันยังไม่ทันพ้นขอบฟ้า เปลือกตาของฉางอันก็ขยับเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่าเขาใกล้ตื่นจากนิทรา ถึงเมื่อคืนจะผ่านศึกบนเตียงมาหนักหน่วงแต่ด้วยความเคยชินของร่างกาย เขาจึงตื่นในเวลาที่สายกว่าเดิมไม่มากนัก ทว่าวันนี้สิ่งที่ต่างออกไปคือท่อนแขนแข็งแรงที่โอบกระชับร่างของเขาให้แนบชิดอยู่กับแผ่นอกตึงแน่น

ฉาง...