บทที่ 53 ฉางอัน 53

“ฮัดเช้ย ใครนินทาข้า” ฉางอันที่อยู่ ๆ ก็จามออกมาเสียงดังพึมพำ

“อาจจะมีคนคิดถึงคุณชายของบ่าวอยู่ก็ได้เจ้าค่ะ” เสี่ยวลิ่วเอ่ยกระเซ้าพลางยื่นถ้วยชาอุ่น ๆ ให้

“ข้าว่าน่าจะเป็นการนินทาซะมากกว่า จามดังขนาดนี้” ฉางอันเอ่ยกลั้วหัวเราะ

“เราไปเตรียมอาหารกัน อีกไม่นานเหล่ยตงกับอาซานคงกลับมากันแล้ว”

“แล้วคุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ