บทที่ 74 ฉางอัน 74

“เฮ้อ กลับบ้านกันเถอะ” เหล่ยตงถอนหายใจแผ่วเบา อุ้มเสี่ยว ซวงที่เคลิ้มหลับไปแล้วพาดบ่า อีกมือเอื้อมออกมาจับบ่าภรรยาบีบเบา ๆอย่างให้กำลังใจ

“ท่านไม่ถามหรือ” ฉางอันที่เตรียมใจเอาไว้แล้วว่าต้องโดนถามเอ่ยถามขึ้นแทน

“ไปเถอะ ถ้าเจ้าพร้อมข้าเชื่อว่าเจ้าจะเป็นฝ่ายบอกข้าเอง”

“ขอบคุณขอรับ เพราะเวลานี้ข้าก็ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ