บทที่ 97 ฉางอัน 97

หากแต่ขณะนี้ทุกอย่างได้สลับกันแล้ว ฮูหยินรองคนใหม่ในชุดผ้าไหมสีชมพูนั่งหลังตรงด้วยความสง่างาม แววตาของนางมีความเย่อหยิ่งที่พยายามซ่อนเอาไว้จนมิดชิด เหลือเพียงความอ่อนน้อมถ่อมตนที่ผู้น้อยแสดงต่อผู้อาวุโส ท่ามกลางเสียงโหวกเหวกพูดคุยและการกล่าวทักทายต้อนรับดังก้องอยู่ในห้องโถง

“มี่อิงคารวะเหล่าผู้อาวุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ