บทที่ 34 บทที่ 32 นี่แหละชีวิต

บทที่ 32

นี่แหละชีวิต

เพียงแค่ก้าวขาผ่านพ้นธรณีประตู บุรุษอ้อนแอ้นในชุดผ้าสีสันก็ตรงเข้ามาต้อนรับคาโรและภรรยา ยามนั้นทั้งสองปิดบังใบหน้ามิดชิด แต่ชายผู้นั้นก็หาได้แปลกใจไม่ เพราะปกติก็มีแขกที่ไม่ต้องการเปิดเผยตัวเช่นนี้ไม่น้อย แต่ละคนย่อมมีเหตุผลแตกต่าง

“นายท่านต้องการให้เราเรียกบุรุษมาให้เลือกเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ