บทที่ 22 บทที่ 22

ทั้งห้องเงียบลงทันที ชิงหลัวหน้าแดงด้วยความโกรธ

"ชมดอกไม้? ในเวลาที่ต้องเข้าเฝ้าฮองเฮารึ?"

หลินเวยยังคงสีหน้าเรียบเฉย "นางตรัสอีกหรือไม่"

ขันทีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ตรัสว่า... ผู้ที่คู่ควรกับตำแหน่งฮองเฮา ไม่ควรเรียกผู้อื่นมาคารวะ"

เจาอี๋รีบก้มหน้าลง เต๋อเฟยถอนหายใจเบา ๆ ส่วนเหม่ยเหรินยังคงนิ่งราว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ