บทที่ 116 เรื่องอื้อฉาว

"พิมพ์! พิมพ์! เป็นอะไรไป? ได้ยินพี่ไหม?"

กุลรดามีสีหน้าตื่นตระหนก เธอนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย พลางตะโกนเรียกชื่อพิมพ์ลดาด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ร่างของพิมพ์ลดาบนเตียงหายใจหอบถี่ ริมฝีปากซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้า และร่างกายก็สั่นเทาอย่างรุนแรงราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่งในจิตใต้ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ