บทที่ 156 พิมพ์ลดาถูกกักขัง

"ธนภัทร... การที่คุณทำแบบนี้ มันมีแต่จะทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงคุณมากขึ้นเท่านั้น" พิมพ์ลดากำหมัดแน่น พยายามข่มเสียงที่สั่นเครือด้วยความโกรธให้ต่ำลง "ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้"

เมื่อได้ยินดังนั้น ธนภัทรเม้มริมฝีปากแน่น แววตาคมเข้มหม่นแสงลงวูบหนึ่ง เขาไม่ตอบโต้ด้วยวาจา แต่กลับโบกมือเพียงเล็กน้อยเป็นสัญญาณให...