บทที่ 162 แม่น้ำใต้ดิน

เมือง A เวลาตีสี่ห้านาที

ในป่าทึบที่มืดมิดและมีลมหนาวพัดผ่าน สายหมอกลอยอ้อยอิ่ง บดบังแสงจันทร์จนเหลือเพียงเงาสลัวตกกระทบพื้น

ธนภัทรยืนอยู่ริมชายป่า แววตาของเขาเย็นเยียบ

ธีระวัชก้าวเข้ามาหาและรายงานด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ท่านประธานครับ โดรนบินสำรวจบริเวณหลุมลึกหมดแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของพวกศรัณย์เลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ