บทที่ 35 รักเหมือนการหมักเหล้า

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของพิมพ์ลดาก็ยิ่งแย่ลง

พิชญ์จ้องมองใบหน้าของเธออยู่ครู่หนึ่งโดยไม่พูดอะไร

“คุณชาติชายทานอาหารโรงอาหารสองได้ไหมคะ” พิมพ์ลดาถามขึ้นลอยๆ ขณะกัดแครอทเข้าไปคำหนึ่ง

มุมปากของชาติชายกระตุก: “ฉันไม่ได้เรื่องมากขนาดนั้น แล้วก็ช่วงนี้ฉันถังแตกนิดหน่อยด้วย”

เงินที่เขาใช้ไปหลายวันนี้ป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ