บทที่ 40 พูดอีกครั้ง ปล่อยเธอ

เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นไม่ขยับ ศรัณย์ขมวดคิ้วและพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง

“ฉันบอกให้ปล่อยเธอ”

น้ำเสียงของเขาไม่ดังนัก แต่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ทำให้ได้ยินชัดเจนแม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวายและเสียงดัง

ชายคนนั้นสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตจากตัวเขาและไม่อยากมีเรื่อง จึงยกมุมปากอย่างเบื่อหน่าย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ