บทที่ 52 ระหว่างฉันกับเขาไม่มีอะไรต้องพูด

“คุณย่าครับ อัญเธอไม่รู้เรื่องด้วย” ในที่สุดธนภัทรที่เอาแต่ก้มหน้าก็ยอมเงยหน้าขึ้นมา ริมฝีปากของเขาซีดเซียวไร้สีเลือด แต่น้ำเสียงยังคงเย็นชาเหมือนเดิม “เธอไม่ผิด คนที่ผิดคือผมเอง”

พอสุวรรณาเห็นว่าเขายังคงปกป้องอัญชิสา ก็โกรธจนฟาดแส้ลงบนตัวเขาอีกครั้ง "ฉันว่าแกคงโดนยัยเด็กนี่ทำเสน่ห์ใส่จนหน้ามืดตามัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ