บทที่ 96 พิมพ์ลดาหายตัวไป

น้ำเสียงเยือกเย็นของผู้ชายคนนั้นแฝงไปด้วยความคลั่งไคล้ที่ชวนให้ขนลุกขนพอง ฟังดูวิปลาสผิดมนุษย์มนา

พิมพ์ลดาคาดไม่ถึงว่าเขาจะพูดจาเพ้อเจ้อเข้าใจยากเช่นนี้ หญิงสาวทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ จึงได้แต่จ้องมองชายตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์

ภายในถ้ำนั้นแสงสว่างเลือนรางเต็มที พิมพ์ลดาอาศัยเพียงแสงวูบวาบจากเทียน...