บทที่ 46 รุ่งอรุณกับร่องรอยความลับ 2

“ร... รอยยุงกัดน่ะ !”

พีชโพล่งคำแก้ตัวออกไปอย่างรวดเร็ว มือเล็กตะปบปิดรอยแดงบนลำคอเอาไว้แน่น สมองแล่นจี๋เพื่อหาข้ออ้างที่แนบเนียนที่สุด

“เมื่อกี้ฉัน... ฉันนอนไม่หลับ เลยลงไปเดินเล่นสูดอากาศที่สวนข้างล่างมา ยุงรีสอร์ตต่างจังหวัดตัวเบ้อเริ่มเลย กัดซะแสบไปหมด”

ฟ้าใสขมวดคิ้ว หรี่ตามองเพื่อนสนิทด้วยคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ