บทที่ 50 ป่วยเพราะพายุ 3

แสงอรุณรุ่งสางค่อย ๆ ทอประกายผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องพัก บรรยากาศพายุฝนอันบ้าคลั่งเมื่อคืนจางหายไป เหลือเพียงความชุ่มชื้นและสายลมเย็นสบายยามเช้าตรู่

พิชญาดาค่อย ๆ ปรือตาขึ้นอย่างช้า ๆ ความรู้สึกปวดร้าวหนักอึ้งในสมองและไอความร้อนที่เคยแผดเผาร่างกายผ่อนคลายลงไปมาก ร่างกายบอบบางเบาโหว่งและไร้ซึ...