บทที่ 71 ตัดขาดสายเลือด 3

เช้าวันต่อมา... แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านช่องม่านเข้ามาภายในห้องนอนที่ถูกปิดล็อก ความเงียบสงัดถูกแทรกด้วยเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาของพิชญาดาที่นอนกอดเข่าอยู่บนเตียง ดวงตาคู่สวยบวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน ผิวแก้มเนียนซีดเผือดไร้สีเลือด ขอบตาคล้ำอย่างคนไม่ได้หลับตานอนแม้แต่วินาทีเดียว

แกร๊ก...

เสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ