บทที่ 7 บทที่ 6

หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็พากันเดินออกไปจากคอนโด ไม่ลืมที่จะหิ้วกระเป๋าอุปกรณ์ติดมือมาด้วย และมีกระติกอีกอันที่สามารถเก็บความเย็นได้ ในนั้นมีน้ำกับผ้าเย็นที่คุณคชาชอบใช้ตลอดอยู่

เมื่อนั่งอยู่ที่รถ เลดี้ก็หยิบครีมทาผิวขึ้นมาบรรเลงลงบนตัว ไม่ลืมที่จะกลบด้วยกันแดดเนื่องจากสนามแข่งค่อนข้างเปิดโล่ง แต่ทว่าปกติเธอก็นั่งอยู่ในร่มไม่ได้ออกแดด แต่ยังไงมันก็ร้อนอยู่ดีจึงทำให้ต้องป้องกันไว้ก่อน

"กลิ่นโคตรฉุนเลย ไม่รู้จะใส่ทำไม"

เขาใช้นิ้วถูไถจมูกก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ปกติเขาชอบกลิ่นของเลดี้ โดยที่ไม่ต้องเติมแต่งเครื่องสำอาง เพราะเธอเป็นคนดูแลสุขภาพ จึงมีกลิ่นหอมประจำตัวที่เขาถูกใจ

"หนูใส่กันแดดค่ะ อากาศมันร้อนเดี๋ยวผิวจะเสีย คุณคชาใส่ไหมคะ เดี๋ยวหนูทาให้"

"ไม่เอาอ่ะ อีกอย่างชุดของฉันก็คลุมทั้งตัวอยู่แล้ว ไม่ต้องใส่ก็ได้"

"ตามใจแล้วกันค่ะ"

หญิงสาวยิ้มกว้างออกมา ก่อนจะเก็บครีมบำรุงทุกอย่างใส่ไว้ในกระเป๋าตามเดิม แล้ววันนี้เธอเลือกใช้กระเป๋าแบบสะพายข้าง สะดวกในการพกพา

และเมื่อมาถึงสนามแข่งรถหญิงสาวก็เบิกตากว้างอย่างตื่นตะลึง สนามแข่งใหญ่กว่าที่เคยพบเห็น ระยะทางในการวิ่งเกือบ 5 กิโลเมตร ถือว่าเป็นสนามที่ใหญ่ระดับหนึ่งในประเทศเลย

"โห...ใหญ่มากเลยค่ะ"

"อืม ขนาด 5 กิโลเมตร ก็ถือว่าไม่เท่าไหร่ แต่ทุนในการสร้างค่อนข้างสูง ด้วยระบบหลายๆ อย่าง เดี๋ยวฉันจะเข้าไปเปลี่ยนชุดแล้วก็เตรียมของ เธอนั่งรออยู่ที่แกรนด์สแตนตรงนี้นะ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด"

"ได้ค่ะ"

หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะหยิบกล่องบางอย่างออกมาด้วย เธอเตรียมมาให้เฉพาะชายหนุ่ม เพราะว่าคุณคชาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างขี้ร้อน นิดหน่อยก็มีเหงื่อออก เธอจึงต้องเตรียมพวกผ้าเย็น น้ำเย็น ติดตัวมาด้วย เพราะว่าชายหนุ่มค่อนข้างติดน้ำเย็นจัด

"ตามมาสิ"

เขาเดินนำหญิงสาวไปก่อนโดยที่เธอถือกล่องเดินตามมาด้วย ส่วนคชาเขาหิ้วกระเป๋าถุงอุปกรณ์ต่างๆมาด้วยเพราะมันค่อนข้างหนัก จึงไม่สามารถให้หญิงสาวช่วยหิ้วได้ เขาพาเธอเดินเข้ามายังประตูทางเข้า เดินอ้อมหลังเข้ามายังแกรนด์สแตน สั่งให้เธอนั่งอยู่ข้างหน้าติดกับทางเดินที่มีรั้วเหล็กกั้นอยู่

"นั่งอยู่ตรงนี้นะ อย่าให้รู้ว่าออกไปเถลไถลที่ไหน เธอจะไม่ได้มาอีก"

"ทำไมคุณคชาชอบดุจังเลยคะ"

หญิงสาวก้มหน้าลงอย่างสลด ด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก บางทีเธอก็รู้สึกน้อยใจที่เขาไม่เคยพูดจาดีๆ กับเธอเลยสักครั้ง ถ้าไม่ดุก็ชอบขู่ แม้กระทั่งการที่เธอมานอนค้างกับเขาในทุกวัน ก็ใช้ประโยคในการขู่อย่างเช่น ถ้าเกิดว่าเธอไม่มาค้างด้วยเขาก็จะพาผู้หญิงคนอื่นมานอนแทน ไม่งั้นก็ขู่ว่าจะออกไปเที่ยวแล้วก็ไม่กลับห้อง บางทีเธอก็รู้สึกว่าเขามีใจ แล้วก็หึงหวงเธอมากๆ แต่ก็ไม่กล้าคิดเกินเลย เพราะเขากรอกหูอยู่ทุกวันว่าเกลียดขี้หน้าเธอ และการที่เรียกมานอนด้วยก็เพื่อจะระบายอารมณ์เท่านั้น

เธอขยับตัวนั่งลงจ้องมองไปโดยรอบด้วยความตื่นเต้น การได้เจอนักแข่งดังๆ ซึ่งโดยปกติจะได้เห็นแค่ในทีวี ซึ่งตอนนี้ผู้คนเริ่มเดินไปมาให้ขวัก เธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับสายตาที่มองมา ทว่ามาถึงไม่ทันไรก็เริ่มมีผู้ชายเข้ามาไถ่ถามคุยด้วยแล้ว

"สวัสดีครับคนสวย มาคนเดียวเหรอครับ"

"เอ่อ... ใช่ค่ะ"

หญิงสาวยิ้มแห้งออกมาหันไปมองโดยรอบเพื่อมองหาคชา ถ้าเขามาเห็นว่ามีผู้ชายมายุ่งวุ่นวายกับเธอรับรองว่าได้ทะเลาะกันบ้านแตกแน่

"คือพี่ว่าจะขอเบอร์..."

"หนูขอตัวก่อนนะคะ"

หญิงสาวรีบขยับตัวลุกขึ้น ไม่ลืมที่จะหยิบกล่องที่เตรียมมาไปด้วย เธอหาที่นั่งใหม่เพราะไม่อย่างนั้นผู้ชายจะมายุ่งวุ่นวายกับเธออีก แล้วมันไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนเข้าหาเธอแบบนี้ และชอบเจอแบบจังหวะนรกตลอด นั่งอยู่ตั้งนานคุณคชาไม่เคยจะเห็น พอผู้ชายก้าวเข้ามาอยู่ใกล้นิดเดียวกลับเห็นทันที

คชาที่เข้าไปเปลี่ยนชุดนักแข่ง เดินออกมาพร้อมกับชุดไปรเวทในมือ เขาเหลือบสายตามองหญิงสาวก่อนจะเดินเข้ามาหา

"ย้ายที่ทำไม"

"แหะๆ จะได้เห็นคุณคชาขับรถในสนามใกล้ๆ ไงคะ"

"งั้นเหรอ เอาเสื้อไปเก็บให้หน่อย"

"ได้ค่ะ"

ชายหนุ่มส่งเสื้อ และกางเกงไปให้หญิงสาว เธอรับไว้ในมือก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้ จากนั้นก็หยิบพวกถุงมืออุปกรณ์อย่างอื่นสวมใส่ให้ชายหนุ่ม คชาเหลือบสายตามองไปโดยรอบ เขาแอบเห็นว่ามีผู้ชายหลายกลุ่มจ้องมองมายังเลดี้ แล้วยัยนี่ก็แต่งตัวมาซะโดดเด่น ใครไม่มองก็ให้รู้ไปสิ

"เธอใส่เสื้อผ้ารัดรูป เห็นไหมว่ามีแต่ผู้ชายมอง"

"หนูไม่ได้ใส่รัดรูปสักหน่อย แล้วมันใช่ความผิดหนูหรือไงคะ จะแต่งตัวยังไงก็เรื่องของหนูสิ จะมามองทำไมเล่า"

เธอเถียงชายหนุ่มอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าเธอจะแก้ผ้าอยู่ตรงหน้าผู้ชายก็ต้องจัดการกับอารมณ์ตัวเอง ไม่ใช่โยนว่าเป็นความผิดของผู้หญิง ที่แต่งตัวโชว์นั่นนี่แล้วอดมองไม่ได้ คชาจ้องหน้าหญิงสาวก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

"คืนนี้เธอจะต้องโดนลงโทษ"

"แล้วเลดี้ทำอะไรผิดคะ ทำไมถึงลงโทษอีกแล้ว คืนนี้เลดี้ต้องกลับไปนอนที่บ้านแล้วค่ะ มาค้างกับคุณคชาบ่อยเกินไปแล้ว คุณแม่จะสงสัยค่ะ"

"ฉันไม่แคร์ เธอจะจัดการยังไงก็เรื่องของเธอ แต่คืนนี้ต้องอยู่ให้ฉันลงโทษ"

พูดจบชายหนุ่มก็เดินเข้าสนามไปในทันที เลดี้ทำหน้าง้ำงอยืนอยู่ตรงนั้น พ่นลมหายใจอย่างระบายอารมณ์ ช่วงหลังเขาเอาแต่ใจเป็นอย่างมาก อะไรนิดหน่อยก็โทษว่าเป็นความผิดของเธอ และเรื่องที่บังคับให้เธอให้มาค้างที่คอนโดด้วยก็เป็นอีกเรื่องที่ลำบากใจมาก ปกติคุณแม่จะไม่ให้เธอไปค้างที่บ้านเพื่อน โชคดีที่ขึ้นมหาวิทยาลัย ท่านจึงยอมปล่อยไปบ้าง และถ้าเกิดว่าพวกท่านรู้ว่าเธอมาค้างกับคุณคชา บ้านแตกแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์

"เฮ้อ..."

เธอขยับตัวนั่งลงข้างกระติกเก็บความเย็น ตรวจเช็คความเรียบร้อยมีทั้งผ้าเย็น และน้ำเย็นอยู่ในนั้น เธอหันไปมองคุณคชาที่ตอนนี้กำลังยืนคุยอยู่กับครูฝึก ในมือถือหมวกกันน็อคอยู่ เขาดูเท่มากๆ ในสายตาของเธอ และคงจะเท่ในสายตาของผู้หญิงคนอื่นด้วย ทุกครั้งที่เขาขู่เธอว่าจะพาผู้หญิงมาค้างด้วยถ้าเธอไม่มา มันรู้สึกร้อนรนแปลกๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร แต่ก็ต้องทำทุกวิธีเพื่อมาหาเขา รู้สึกใจง่ายจังเลย เฮ้อ... ไร้ค่าที่สุด!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป