บทที่ 9 บทที่ 8

หลังจากที่เทสสนามเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เดินมานั่งที่บาร์ตรงกลางของแกรนด์สแตน โดยมีเลดี้เดินตามมาด้วย ชายหนุ่มขยับตัวไปนั่งตรงโซฟาก่อนจะตบเบาะให้หญิงสาวเดินมานั่งลงข้างๆ

"มานั่งตรงนี้สิ"

"ค่ะ"

เลดี้ขยับตัวมานั่งลงข้างชายหนุ่ม จากนั้นก็วางของที่หิ้วมาไว้ข้างล่างโซฟา คชาส่งเมนูมาให้เธอเลือก ที่บาร์แห่งนี้มีทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลากหลาย รวมไปถึงอาหารมีทั้งญี่ปุ่น อิตาเลียน และอาหารไทย

"อยากกินอะไรก็สั่งเองนะ"

"คุณคชาหิวไหมคะ เดี๋ยวเลดี้สั่งมาเผื่อให้"

"ฉันก็กินกับเธอนั่นแหละ สั่งมาเหอะ"

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดเล่นในระหว่างที่รอเพื่อน เมื่อครู่พวกมันส่งข้อความมา บอกว่าจะเข้ามาเทสสนามเหมือนกัน เขาจึงตอบกลับไปว่าจัดการเรียบร้อยแล้วตอนนี้นั่งอยู่ที่บาร์ใจกลางแกนด์สแตน 

"ไงเพื่อนรัก มึงมาเร็วเกินไปหรือเปล่าวะ กูเพิ่งตื่นเอง"

ชาวินที่เดินเข้ามาก็เอ่ยทักทายด้วยใบหน้าอารมณ์ดี ขยับตัวมานั่งลงตรงโซฟาฝั่งตรงข้าม จากนั้นก็จ้องมองคนสวยที่นั่งอยู่เคียงข้างเพื่อนสนิทของเขา ใบหน้ารูปไข่ผิวขาวผ่องจมูกโด่งเป็นสันหน้าตาจิ้มลิ้มเป็นที่น่ามองของผู้ชายทั้งหลาย ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงได้หึงหวงจนออกนอกหน้าขนาดนี้

"สวัสดีครับน้องเลดี้คนสวย"

เลดี้ได้ยินเสียงเลยทักทายก็ละสายตาจากเมนูตรงหน้า และเมื่อเห็นเพื่อนสนิทของคุณคชา เธอก็ยกมือไหว้ทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส

"สวัสดีค่ะคุณชาวิน"

"เรียกซะห่างเหินเชียว เรียกว่าพี่ชาวินก็ได้"

ชาวินยิ้มออกมาก่อนจะเหลือบสายตามองเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้จ้องมองหน้าเขาใบหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ สงสัยจะหวงไม่ให้เขาไปคุยกับผู้หญิงของมัน คนอะไรปากแข็งชะมัดเลย ไม่รักไม่ชอบแต่ตามหวงเขาไม่หยุด

"เรียกคุณชาวินแหละค่ะดีแล้ว คุณคชาคะ เลดี้สั่งอาหารญี่ปุ่นมาให้กินนะคะ ปลาดิบแบบที่คุณคชาชอบ แล้วก็ไวน์หนึ่งขวด"

"อืม..."

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ จากนั้นก็หันไปคุยกับเพื่อนในระหว่างรออีกคนที่นัดกัน 

"ไอ้โฮปล่ะ"

"ไม่รู้สิ เห็นบอกว่ากำลังออกมาน่าจะสักพักแหละมั้ง กินอะไรไหมล่ะสั่งสิ ตอนนี้พวกนักแข่งกำลังเทสสนามกันอยู่ ไปลองมาตะกี้ดีเลยแหละ สงสัยน่าจะได้มาบ่อยๆ"

"เดี๋ยวกูไปลองบ้าง รอไอ้โฮปมาก่อน"

"อืม"

ทั้งสองคนนั่งคุยกันไปพลางๆ จากนั้นพนักงานก็เริ่มทยอยเสิร์ฟเมนูที่เลดี้สั่งมา ชายหนุ่มทั้งสองคนยกไวน์ขึ้นดื่ม และก็มีรุ่นน้องที่คณะมาดูสนามเช่นกัน เมื่อเห็นรุ่นพี่นั่งอยู่ก็รีบเข้ามาทักทาย

"อ้าวพี่ไม่คิดว่าจะเจอกันนะเนี่ย ฮั่นแน่... วันก่อนไม่ใช่คนนี้นะพี่คชา เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยจัง"

และความปากเสียของรุ่นน้องทำให้เลดี้ถึงกับหันขวับไปมองชายหนุ่ม หมายความว่ายังไงที่เขาเปลี่ยนผู้หญิงบ่อย แสดงว่านอกจากเธอเขาก็ยุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงคนอื่นด้วยอย่างนั้นใช่หรือไม่

"นี่คุณคชาพาผู้หญิงไปที่สนามแข่งรถหลายคนเหรอคะ"

"เธอจะบ้าหรือไง ไปเชื่อไอ้พวกเหี้ยนี่ทำไม มันแค่แซวเล่นเฉยๆ หรอก ไอ้พวกเหี้ยนี่ก็กวนตีนเหลือเกิน ปากเสียชิบหาย กูไม่ได้ควงผู้หญิงไปไหนมั่วซะหน่อย"

เขาถึงกับกุมขมับเมื่อได้ยินหญิงสาวถามแบบนั้น และไอ้พวกรุ่นน้องปากเสียนี่ก็กระไร ก็ขยันหางานมาให้เขาจริงๆ  

"ไม่ต้องจริงจังครับพวกเราแซวรุ่นพี่เล่นเฉยๆ คนอย่างพี่คชาเขาจะไปมีสาวได้ยังไง คนข้างๆ สวย และน่ารักขนาดนี้ ใช่ไหมครับพี่"

"ไปไกลๆ ตีนกูเลย"

ชายหนุ่มเลยไล่รุ่นน้องให้ใส่หัวออกไปจากตรงนี่ เขาไม่ชอบให้ใครมาชมเลดี้ ไม่ว่าจะสนิทสนมมากแค่ไหนก็ห้ามชม เพราะว่าเขาไม่ชอบ ไม่ได้รักหรือว่าหึงหวงอะไรหรอก แค่รำคาญก็เท่านั้น

"โหย...! พี่นี่ขี้หึงเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย"

"พวกมึงจะไปทำอะไรก็ไปเหอะ อย่าไปกวนตีนมันเยอะเดี๋ยวจะโดนตีนมันแทน"

ชาวินรีบเตือนรุ่นน้องไม่ให้ไปยั่วโมโหคชา เพราะเดี๋ยวมันจะลุกขึ้นกระทืบจะแย่เอา พวกรุ่นน้องที่ได้ยินแบบนั้น ก็หัวเราะออกมาขำๆ จากนั้นก็เดินออกไปจากโต๊ะของรุ่นพี่ เพราะดูท่าทางพี่คชาเริ่มจะไม่สบอารมณ์แล้ว

"มองหน้าไม่พอใจเหรอ"

ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าของหญิงสาว ซึ่งตอนนี้ดูท่าทางเหมือนจะน้อยใจเขาอยู่ มีสิทธิ์อะไรมาแสดงสีหน้า และกิริยาแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะควงผู้หญิงอีกกี่สิบคน คนอย่างเธอก็ไม่มีสิทธิ์มาหึงหวง

"เปล่าค่ะ หนูไม่กล้าไม่พอใจคุณคชาหรอกค่ะ"

"ก็ดี ให้มันรู้ตัวด้วยว่าอยู่ในสถานะไหน เป็นเมีย คนรัก หรือนางบำเรอ เธอมันคืออย่างหลังเข้าใจไหม"

และเมื่อเลดี้ได้ยินแบบนั้น หญิงสาวก็เบือนหน้าหนีไปอีกทางไม่ยอมสบตากับเขา ขอบตาเริ่มร้อนผ่าวแต่เธอต้องสะกดกั้นอารมณ์ไม่ให้ร้องไห้ ทุกครั้งเขาก็จะพูดจาทำร้ายจิตใจเธอแบบนี้ ทั้งที่เรียกหาเธอทุกคืน แต่งตัวโป๊ก็ไม่ได้ อยู่ใกล้ผู้ชายคนไหนก็จะต้องโดนลงโทษ แต่ใช้คำว่านางบำเรอกับเธอ มันน่าโกรธมากไหมล่ะ

"กินข้าวสิ"

"ค่ะ"

"เบาๆกับน้องหน่อยมึงอ่ะ ปากหมาฉิบหาย"

"หึ... กูก็พูดปกติ คงชินแล้วล่ะมั้ง"

เขาจ้องหน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง เพียงแค่เธอยิ้มให้กับผู้ชายคนไหนก็จะถูกชายหนุ่มโกรธ แม้กระทั่งกับเพื่อนของตัวเองยังไม่เว้นเลย บางทีเธอก็ไม่ชอบไปไหนมาไหนกับเขา เพราะทำอะไรก็ดูจะขัดใจชายหนุ่มไปเสียหมด เพื่อหลีกเลี่ยงการทะเลาะจึงไม่อยากอยู่ด้วยกันบ่อย

"อย่าไปถือสามันเลยนะครับน้องเลดี้ เพื่อนพี่มันก็ปากหมาแบบนี้แหละ"

"หนูชินแล้วค่ะ ชาตินี้คุณคชาคงไม่คิดที่จะพูดจาดีๆ กับเลดี้หรอก ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ"

เธอรีบลุกขึ้นออกไปจากตรงนั้น เพราะว่าทนฟังประโยคดูถูกจากชายหนุ่มไม่ไหวแล้ว เขาเองไม่เคยนึกถึงจิตใจของเธอเลย ทั้งๆที่ทุกวันนี้ใช้ชีวิตไม่ต่างจากคนเป็นผัวเมียกันด้วยซ้ำ ตามหึงหวงเธอทุกที่ ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ก็ไม่ได้ แต่ท้ายที่สุดก็ให้สถานะเธอเป็นแค่นางบำเรอ เป็นแค่ที่ระบายความใคร่เท่านั้น 

"ผู้ชายใจร้าย ใจร้ายที่สุดเลย..."