บทที่ 38 CAP 37 | Like Father Like Daughter (TW: NC)

         บนตึกสูงระฟ้าของเดอะวิคตอรีเวลาเกือบตีสี่ ร่างเล็กบอบบางของข้าวปั้นนั่งคุกเข่าบนเก้าอี้นวมซึ่งตั้งพิงกระจกตึกแบบแนบชิด ใบหน้าสละสลวยชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬจนโชกไปทั้งร่าง ดวงตาที่เคยสวยสดใสเหนื่อยล้าลงอย่างเห็นได้ชัดจากเกมรักที่กินเวลาไปหลายชั่วโมง

         เมื่อกี้เวกัสเพิ่งอุ้มเธอกลับเข้ามาใน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ