บทที่ 10 ล่อลวง

ฝ่ามือหนากอบกุมที่เต้าสวยพร้อมกับบีบเคล้นไปมาจนเนื้อเนียนทะลักออกมาตามร่องนิ้ว ใบหน้าหล่อเหลาก็ซุกไซ้เข้าที่ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย มาถึงตอนนี้จะแพ้หรือไม่แพ้ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เพราะอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านของมาเฟียหนุ่มนั้นไม่สามารถสกัดกั้นไว้ได้อีกต่อไป

“อื้อ” เดวาครางเสียงกระเส่าในลำคอ ร่างกา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ