บทที่ 15 มือสังหาร

เสียงเหนื่อยหอบและใบหน้าที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อของเดวาทำให้มาเฟียหนุ่มจำเป็นต้องหยุดพัก หลังจากที่เข้ามาในป่าได้ราวเกือบชั่วโมงแล้วทั้งสองก็เดินลัดเลาะป่าสนมาตามทางที่มืดมิด อาศัยแสงสว่างจากดวงจันทร์ที่สาดลงมาลาง ๆ เพียงเท่านั้น และแม้ว่าเดวาจะไม่ได้พูดหรือบ่นอะไรออกมาสักคำ แต่จากการที่เร่งออกเดินโดย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ