บทที่ 44 ได้โปรด...

“ไม่! ดาร์เรน คุณอย่าหลับนะ! อย่าหลับเด็ดขาด!” หัวใจที่เคยตั้งมั่นเอาไว้ว่าต้องเข้มแข็งและจะไม่มีทางอ่อนไหวอย่างเด็ดขาด เวลานี้กลับแทบขาดใจกับภาพตรงหน้าที่เห็น

ร่างสูงของดาร์เรนที่อยู่ ๆ ก็ทรุดลงไปกองที่พื้นพร้อมกับสติที่ดับวูบ ใบหน้าหล่อเหลานั้นซีดเซียวแทบจะไร้สีเลือด นัยน์ตาสีเปลือกไม้ปิดแน่นสนิท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ