บทที่ 46 เธอคือโลกทั้งใบ

“ไม่อร่อยเหรอคะ ทำไมถึงกินนิดเดียวเอง โจ๊กนี่ฉันตื่นมาทำเองกับมือเลยนะ” เดวาเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าดาร์เรนนั้นเพิ่งจะกินไปได้เพียงนิดเดียวก็ส่ายหน้าแล้ว ก่อนจะเหลือบมองโจ๊กในชามที่ยังคงไม่พร่องไปเลย

“หรือว่าเจ็บตรงไหน มึนหัวหรือเปล่า”

ดาร์เรนยังคงส่ายหน้าช้า ๆ นัยน์ตาสีเปลือกไม้ก็จ้องมองหญิงสาวนิ่งไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ