บทที่ 105

มุมมองของอีธาน

ข้านั่งอยู่ในรถกระบะอเนกประสงค์นอกโรงพยาบาล สองมือกำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สีหน้าเจ็บปวดของเฟรยาฉายซ้ำไปซ้ำมาในหัวไม่หยุด ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเสียใจและความสับสนตอนที่ข้าบอกว่านางกลับไปที่คฤหาสน์จันทราเงินไม่ได้ เสียงสัญญาณจากเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจที่ดังรัวเร็วยังคงก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ