บทที่ 120

รถเอสยูวีชะลอความเร็วเมื่อเราเข้าใกล้สิ่งที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นป้อมปราการของทหารเท่านั้น มือฉันสั่นเทาขณะวางลงบนหน้าท้อง สัมผัสได้ถึงแรงขยับไหวเบาๆ จนแทบคิดว่าตัวเองจินตนาการไป ชีวิตน้อยๆ ที่ต้องพึ่งพาฉันนี่แหละคือเหตุผลที่ฉันไม่ควรมาอยู่ที่นี่ ขับรถดิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของมัจจุราชโดยไม่มีทั้งแผนการห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ