บทที่ 125

ฉันยืนอยู่ที่หน้าต่างลูกกรง ใช้เล็บขีดสัญลักษณ์เพิ่มอีกรอยบนกำแพงหิน ตอนนี้มีสามสิบเจ็ดรอยแล้ว สามสิบเจ็ดวันที่ฉันยอมแลกตัวเองกับเอเลน่า สามสิบเจ็ดวันแห่งความโดดเดี่ยว ความไม่แน่นอน และความกลัวที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ

เอ็มเบอร์เดินวนเวียนอย่างกระสับกระส่ายอยู่ข้างในตัวฉัน ช่วงแรก ๆ ที่ถูกจองจำ มันทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ