บทที่ 144

มุมมองของเฟรยา

ฉันยืนอยู่ที่หน้าต่างอพาร์ตเมนต์ของไอวี่ จ้องมองท้องฟ้ายามค่ำคืน พระจันทร์ข้างแรมทอแสงซีดจางอยู่เหนือเมืองเบื้องล่าง ไม่ใช่ทั้งจันทร์เต็มดวงและเดือนดับ—เป็นสภาวะก้ำกึ่ง เหมือนกับอารมณ์ของฉันตอนนี้ ฉันลากปลายนิ้วไปบนกระจกเย็นเฉียบ เฝ้ามองลมหายใจของตัวเองที่สร้างฝ้าจางๆ ขึ้นมาแล้วเลือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ