บทที่ 145

ด้วยมือที่สั่นเทา ฉันคว้าเสื้อแจ็กเก็ตแล้วพุ่งไปยังประตู แทบไม่ได้ยินเสียงแม่ที่เรียกตามหลัง ในหัวของฉันตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวที่ผลักดันให้ฉันทะยานไปข้างหน้าอย่างสิ้นหวัง

ได้โปรดอย่าตายนะ ได้โปรดอย่าตาย ฉันจะเสียคุณไปอีกคนไม่ได้

ความโกรธทั้งหมด ความเจ็บปวดทั้งหมด การทรยศหักหลังทั้งหมด—ไม่มีอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ