บทที่ 151

มุมมองของอีธาน

ข้าตื่นขึ้นเมื่อแสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนของเรา แม้จะยังไม่ทันลืมตา ข้าก็รู้สึกได้ถึงมัน—ความรู้สึกสมบูรณ์พร้อมอย่างลึกซึ้งที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ความเจ็บปวดอันว่างเปล่าซึ่งเคยเป็นเพื่อนคู่กายข้ามานานหลายปีได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยสายสัมพันธ์อันอบอุ่นที่เต้น...