บทที่ 166

ฉันยืนอยู่ในที่ซ่อนตัวใกล้หอสังเกตการณ์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ หัวใจเต้นรัวแรงขึ้นทุกนาทีที่ผ่านไป แสงสีเงินยวงของรุ่งอรุณสาดส่องทั่วผืนป่า อาบไล้ทุกสิ่งให้กลายเป็นประกายโลหะซีดจาง อากาศหนักอึ้งไปด้วยน้ำค้างยามเช้าและใบสน ช่วยกลบกลิ่นกายของพวกเราได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“พวกมันกำลังมา” สารจากเจมส์ดังขึ้นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ