บทที่ 171

มุมมองของโรวัค

ทุกลมหายใจส่งความเจ็บปวดราวกับมีดสั้นแหลมคมทิ่มแทงผ่านซี่โครง ทุกการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยปลุกความทรมานระลอกใหม่ให้ตื่นขึ้น ข้านอนขดตัวพิงกำแพงหินเย็นเยียบของคุกใต้ดินบลัดคลอว์ รสคาวเลือดคล้ายโลหะคละคลุ้งอยู่ในปาก อากาศชื้นแฉะพากลิ่นอับและกลิ่นที่เลวร้ายกว่านั้นมาด้วย—กลิ่นคาวเลือดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ