บทที่ 192

ฉันยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานยาวจรดพื้นในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์จันทราสีเงิน พินิจพิจารณาภาพสะท้อนของตัวเอง ชุดประกอบพิธีลูน่าตามธรรมเนียมทิ้งตัวลงบนเรือนร่างของฉันราวกับแสงจันทร์เหลวไหล ผ้าไหมสีขาวเงินประดับประดาด้วยมูนสโตนเม็ดเล็กๆ ที่ฉันรังสรรค์ขึ้นเองกับมือ แต่ละเม็ดส่องประกายรับแสงและระยิบระยับไปตามท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ