บทที่ 21 กระแสไออุ่นที่ไม่อาจลืม (จบตอน)

จ้าวเฟิ่งหลานทอดสายตามองตามบานประตูที่เพิ่งปิดลง แววตาคมฉายความเคลือบแคลงสงสัย ร่างกายของนางในยามนี้กระปรี้กระเปร่าและเบาสบายอย่างน่าประหลาด ทว่าเหตุใดสตรีที่แข็งแรงและมีวิชาแพทย์ล้ำเลิศอย่างหลานซูเซียว จึงล้มป่วยกะทันหันจนต้องนอนพักฟื้นในเวลาเพียงชั่วข้ามคืน

นางตวัดสายตาคมกลับมาจ้องยังรองแม่ทัพคู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ