บทที่ 34 เข็มเงินคืนลมปราณ

“เรารู้ ... รู้ตั้งแต่ที่รถม้าเลี้ยวเข้ามาในตรอกนี้แล้ว”

องค์หญิงสี่ผ่อนลมหายใจเบา ๆ พลางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“สิบสองปีแล้วเพคะ ...” หมอหญิงพึมพำออกมา ริมฝีปากบางสั่นระริก

“สิบสองปีที่หม่อมฉันต้องหนีหัวซุกหัวซุน ใช้ชีวิตดั่งหนูในท่อน้ำ ซ่อนตัวอยู่ในคราบหมอพเนจรแซ่ซู ร่อนเร่ไปตามเมืองต่าง ๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ