บทที่ 32 32

“นี่คุณ!” พลอยวารินทร์ที่แอบดูอยู่ถลึงตาใส่เขา เวลานี้เธอเหมือนคนไม่มีพวกหัวเดียวกระเทียมลีบในต่างแดน

เฮย์เดนเดินเข้าไปใกล้ ๆ พลอยวารินทร์แล้วมองอย่างประเมิน “เต้นไม่เป็นล่ะสิ ทำไม่ได้ก็บอกมาเถอะ ไม่ต้องอายหรอก ถ้าอยากได้ความช่วยเหลือจากกูรูด้านการแดนซ์คุณก็ต้องยอมเสียค่าครูให้ผมด้วยการหอมแก้มสักสอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ