บทที่ 102 หึงหวงตัวเอง

“เฮ้อ วาสนาดีแล้วยังจะใฝ่ต่ำอีกนะเพื่อนฉัน เป็นฉันหน่อยไม่ได้จะกระโดดงับคอให้ดิ้นไม่หลุดเชียว ทั้งหล่อทั้งรวย พ่อแม่ตายหมด สมบัติไม่ต้องแบ่งใคร โอ๊ย ทำไมแกโง่อย่างนี้นะยายฝน ดันปฏิเสธเขาไปได้ ถ้าเกิดเขาไม่ง้อแล้วจะทำยังไง ฉันรู้นะว่าแกก็ชอบเขา” คนเป็นเพื่อนพึมพำเบาๆ อย่างนึกเสียดายแทน ก่อนจะล้มตัวลง...