บทที่ 105 อารมณ์ปั่นป่วน

“เขาวางไปแล้ว กินข้าวเถอะ” วรรษาวางสมาร์ตโฟนลงบนโต๊ะเมื่อเห็นว่าเสียงเรียกพร้อมกับแสงสว่างบนหน้าจอดับวูบลงทันทีเมื่อรับสมาร์ตโฟนมาจากเพื่อน

“ถ้าเขาโทรมาอีกทีแกก็ไม่ต้องเล่นตัวให้มากนัก รับๆ ไปซะ แล้วฉันก็ไม่อยากให้แกไปให้ความหวังคุณตรัยเขาด้วย ในเมื่อแกไม่ได้รักไม่ได้ชอบก็อย่าไปทำให้เขาเสียใจ มันบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ